هيچ را با هيچ مي‌توان گفت. ولي من، مي‌خواهم تو را بگويم. که همه چيز هستي و با هيچ چيز نمي‌توان گفت. پس گفتن را بياموز آن‌طور که تو را بر خود بگويم. آري. ياد تو مرا با تو همراه مي‌کند. و نبود نام تو... ميداني. جدايي از تو،...آري. حتي يک لحظه جدايي از تو... . هيچ را با هيچ مي‌توان گفت. مرا درياب. و «من» با تو معنا مي‌شوم. مرا معنا ده. و تو خود، معنا هستي. ... مرا درياب

به قربون بي کسيت... چرا مادر نداري ؟... پنج شنبه ها به روي .. پاي کي سر ميذاري... بابات کجاست عزيزم ؟... برادرت ؟ خواهرت ؟... حرف بزن عزيزم... منم ؟ جاي مادرت .... تو هم عين بچه مي.... بچه بي نشونه ام.... همون که رفت و با خود.... برده گرمي خونه م.... همون که آخرين بار.... وقتي که ترکم مي کرد... نذاشت برم دنبالش... گفت که مامان تو برگرد !.... وقتي رسيدم خونه.... باباي پير مردش... يواشي زير پتو... داشتش گريه مي کردش

dad az ghame tanhai